Het is weer wat drukker

geplaatst in: Africa Mercy | 22

Anneke!!! Roept ons oogappeltje vanuit bed 12, Anneke!!! roept een ander patiëntje van 5 jaar vanuit bed 16! Gistermiddag toen ik de deur van de afdeling opende werd ik op deze manier verwelkomd. Ik hoefde me dus niet echt meer voor te stellen aan de nieuwe patiënten. Dit is toch een leuke start van een  serie avonddiensten? En het jongetje van bed 16 was eigenlijk altijd erg stil en teruggetrokken maar komt nu ook een beetje los.

Lieve lezers, daar ben ik dan eindelijk weer met een nieuw bericht over mijn belevenissen van de afgelopen weken. Allereerst weer een bedankje voor iedereen die op welke manier dan ook meeleeft. Het doet me goed te merken dat ook al ben je het land uit er nog wel aan je gedacht en over je gesproken word!

Vorige keer vertelde ik dat het erg rustig was op mijn afdeling. Dat is nog even zo gebleven. Mijn nachtdiensten waren erg rustig. Heel stil zelfs, ik durf bijna niet te zeggen dat ik de eerste 2 nachten pas om 6 uur ‘s morgens wat had te doen! Nou dat is echt niet leuk en een nacht duurt dan erg lang! We zijn 2 weekenden dicht geweest omdat we zo weinig patiënten hadden. Twee keer is er op vrijdag niet geopereerd, de ene keer omdat het een lang Mercy Ships weekend was. Dat is 1x per 6 weken. Veel personeel is dan op vrijdag vrij en er word die dag niet geopereerd. En de andere keer was er groot onderhoud nodig aan OK apparatuur en dat was ook op een vrijdag gepland. Omdat van onze patiënten de meeste de volgende dag naar huis kunnen betekende dit dat we maar 4 patiënten overhielden. Dus die patiënten verhuisd naar een andere afdeling en konden wij sluiten. Dit keer geen vrij gekregen maar voor onze patiënten op de andere afdeling gezorgd. Afgelopen zondagmiddag zijn we weer opengegaan en nu liggen we bijna vol! Hoe fijn is dat…lekker werken! Echt weer ff als verpleegkundige aan de slag! En dat dankzij de algemene chirurgen die nu ruim 1 week aan boord zijn. Vorige week maandag was er een vervolg screening voor de algemene chirurgie. De meeste mensen waren wel op de grote screeningsdag geweest maar er was toen te weinig tijd om iedereen door een arts te laten keuren.

infuusrace tijdens open dag ZH

Ik was ingeroosterd om deze vervolg screening mee te helpen samen met een collega. We begonnen met het smeren van brood voor de patiënten. Gewoon wit brood met roomboter, verder geen beleg. Daarna moest één van ons naar buiten naar de tent op dock en de ander binnen blijven bij de dokter en de coördinatoren. Mijn collega ging naar buiten en ik bleef binnen. Totaal zijn er meer dan 50 patiënten geweest en bijna iedereen kreeg gelijk te horen wanneer de operatiedatum was. Sommige mensen nog dezelfde dag, maar die hadden dit al wel van te voren gehoord. Ik mocht de mensen buiten ophalen waar ze verzamelden en in kleine groepen naar binnen brengen. Brood en water geven, bloeddruk opmeten als dit nog niet op de screeningsdag was gedaan of als dit erg afwijkend was, medicatie halen bij de apotheek en als mensen klaar waren hen buiten brengen en weer nieuwe mensen mee naar binnen nemen. ’s Middags de eerste patiënten opgenomen en klaargemaakt voor de operatie. We hebben nu 10 bedden open voor de algemene chirurgie en 10 voor orthopedie en max fact op onze afdeling. Zo komt het dat ons oogappeltje weer terug is bij ons.

Naast mijn werk probeer ik ook wat van het land te zien en te ontspannen. Vorige week donderdag voor het eerst de stad Conakry uit geweest. Conakry is erg lang en ligt als een soort van pier in de zee. Wij liggen met het schip bijna op het uiterste puntje. Er zijn meerdere wegen die ons uit Conakry kunnen brengen, maar…..je weet nooit welke kant je op kan. Halverwege de dag veranderd de richting van de wegen en dan zorgde vooral in het begin voor veel verwarring. Van de week 1uur en 15 minuten  over een rit gedaan die terug 15 minuten duurde. Ze zijn ook nog eens met de weg bezig (en dat is wel nodig ook) waardoor het verkeer vaak vast staat. Conakry zelf is al erg gevarieerd maar er is weinig natuur te vinden.

Maar ik zal jullie vertellen over de dag die ik vorige week donderdag had. Samen met Martine hadden we het plan om naar Dubreka te gaan. Van anderen gehoord dat het niet zo heel ver weg is en dat je daar mooie watervallen hebt, we waren allebei vrij en konden verder niemand vinden om te gaan dus gingen we samen. Sommigen waren er met een taxi gekomen anderen starten met de bus en nemen dan een taxi. Dat leek ons ook wel wat, de bus uitproberen. We konden instappen bij de haven en omdat dit het beginpunt van de buslijn is was het nog erg rustig en konden we zitten. Je stapt hier halverwege in en daar zit iemand in een ‘kooi’ waarbij je moet betalen en je stapt voorin uit en geef dan je betaalbewijs. We moesten 3000 GNF per persoon betalen om tot het eindpunt te gaan. Dat is omgerekend 30 eurocent! Het was een rit van meer dan 1 uur. En dan…ben je daar, ga dan maar eens opzoek naar een taxi die je naar de watervallen brengt. Twee meiden die totaal geen Frans spreken. Gelukkig was er een vriendelijke Engelssprekende Afrikaanse jongen die ons wel wilde helpen. Maar alle taxi’s vroegen belachelijk veel geld. Hij wist wel een ander optie: met meerdere taxi’s zo dicht mogelijk bij die plaats te komen, maar dat zou voor ons samen niet makkelijk zijn en hij was vrij die dag en was nog nooit bij de watervallen geweest dus of hij met ons mee mocht. Tja, waarom niet? Hij zag er betrouwbaar uit en we snapten ook wel dat we er samen nooit zouden komen. Na 4 taxiritten waren we eindelijk bij de ingang van de watervallen. We hebben niet echt comfortabel gezeten maar wel goedkoop gereisd. Bij elke taxi overstap was hij weer aan het discussiëren over de prijs en duurde het wel even voordat de taxi vol was. Maar goed dan sta je daar bij de ingang en hoor je dat het nog ruim 6 km door de bushbush is. Geen taxi die je daar wil brengen of je moet er veel voor neerleggen. 

Hij sprak met een man die daar woonde en vroeg wat we het beste konden doen, lopend zou het ruim 1 uur zijn en dat was eigenlijk iets te lang omdat we al zo lang over de reis gedaan hadden, een uur heen en een uur terug en dan de tijd die je daar bent, dan zouden we nooit op tijd terug zijn bij het schip ’s avonds! Die man had wel een vriend met een bike en kon ons daar misschien wel brengen. En ja hoor…daar kwam de motorbike! Even onderhandelen over de prijs en voor totaal 25000GNF (2.50euro) wilde hij ons daar brengen. Eerst Martine en mij en dan zou hij terugkomen voor ‘onze gids’. Wat is het heerlijk om achterop een motor door de Afrikaanse bushbush te rijden. Echt een leuke ervaring. Na 20 minuten waren we bij de watervallen.

  Heerlijk erin gelopen, glibber, glibber! Maar het is niet echt een plaats om lang te blijven dus toen onze gids er na 40 min. was hadden we het eigenlijk wel gezien en vroegen we of we niet direct met de motor terug konden. I.p.v. die man te bellen als hij ons weer kon komen ophalen. We dronken wat en gingen toen weer met de motor terug. Onderweg kom je echt langs van die Afrikaanse hutjes met rieten daken, zwaaien naar de mensen die daar wonen. Proberen de handen van kinderen te raken die aan het spelen zijn en naar de motor toe komen rennen. Toen we weer bij de ingang waren moesten we natuurlijk weer wachten op onze gids tot hij ook opgehaald was. En daar hebben we met kinderen gespeeld, foto’s mogen maken en kennis gemaakt met een aapje die ze daar als huisdier hadden. En helemaal aan het eind hebben we de man betaald en het werd uiteindelijk totaal 40000GNF (4 euro) voor de heen- en terugrit. Toen gewacht op een taxi en na 2 super goedkope taxiritten waren we bij de bushalte. De bus stond er, dus onze gids wat geld gegeven als bedankje en met de bus terug. We waren rond 19u weer bij het schip. Attente shipmates hadden dinner voor ons achtergehouden, dus konden we snel eten en naar de donderdagavond meeting.

 Sorry mensen voor dit lange verhaal. Maar ik wilde het wel even met jullie delen. Ik heb wat mensen beloofd om mijn ervaring van de gehandicapten village te vertellen, maar dit was gecanceld vanwege ziekte. Er zijn momenteel veel zieken aan boord. Griepachtige verschijnselen of verkoudheid. Bij mij is het tot nu bij verkoudheid gebleven. Lang leve de airco! Als ik de mogelijkheid krijg om me weer in te schrijven voor de gehandicapten village dan ga ik dat zeker doen. Er leven daar meer dan 600 gehandicapten mensen, ben wel benieuwd hoe dat precies is en wat wij voor die mensen kunnen betekenen. Kan me er eigenlijk geen voorstelling van maken. 

Bedankt allemaal weer voor het lezen en tot de volgende keer!

22 Antwoorden

  1. Hoi Anneke,

    Leuk om weer een verhaal van je te lezen, heerlijk zo in de bush. Wij zijn net terug uit Equador en hebben daar ook heel veel gezien en veel contact gehad met indianen stammen ook overnacht bij een indianen familie erg indrukwekkend. Lieve meid geniet van alles en veel succes met je werk.

    Liefs Wil

  2. Lieve Anneke,
    Wat mooi weer om je verhaal te lezen..en al spreek je de taal dan niet je komt toch waar je wezen wil..Super!!
    Fijn om te zien dat het je zo goed af gaat..

    Liefs,
    Andrea

  3. Jaap & Elisabeth

    Hi Anneke!!

    Wat een belevenissen allemaal! Geniet van je tijd op het schip en alles daarbuiten!

    Groetjes,
    Jaap & Elisabeth
    Tiemen en Jelte

  4. Hoi An,

    Wat een belevenissen weer,geweldig om ze te lezen!
    Wel mooi dat je soms door kleine dingen ,die voor ons “normaal” lijken,daar iets voor de mensen kan en mag betekenen!

    Heel veel succes bij al je werk hoor en bovenal Gods zegen en bescherming!
    Liefs Conny

  5. Ann! Wat een mooi verhaal! Gaaf zeg dat je naar die watervallen bent geweest! En stoer op zo’n scooter:)
    Mooi om te lezen dat de kids je naam al kennen en je roepen! En fijn dat het wat drukker word.
    Veel succes en zegen verder meid! Zou best even snel om het hoekje willen kijken om te zien hoe het allemaal eraan toe gaat daar;)

    xxx

  6. Hé An,

    Wat een verhaal meis!
    Dat klinkt heerlijk die watervallen en lekker door de bush rijden 🙂
    Hier is het echt herst dus geniet er maar lekker van daar!
    Wel oppassen dat je niet ziek wordt he met die airco!

    Nou meis succes met alles, ik geniet van een afstandje met je mee!!
    Liefs,
    Juud

  7. Heej lieve An!

    Wat een belevenissen weer zeg!
    Prachtig om je verhaal te lezen.
    Veel succes ermee heh!
    Post al binnen gekregen?

    Liefs, Corne, Eef en Ralph

  8. aline nieuwland

    Hoi Anneke!

    Via Karen hoorde ik al het een en ander over je belevenissen rondom de watervallen! Heel avontuurlijk allemaal. Heel leuk om je verhalen te volgen. Zodoende kunnen we toch heel aardig een beeld krijgen van hoe het er aan toe gaat op Mercy Ships (en daar in de buurt!!)
    An, een heel hartelijke groet van ons allen, en veel zegen op je werk.

    fam. Nieuwland

  9. Hee An!

    Wat super gaaf weer om te lezen! heb even 2 verhalen achter elkaar gelezen want liep wat achter, maar wat een belevenissen allemaal!
    Het gaat bij mij nou toch ook wel steeds meer kriebelen om naar het buitenland te gaan hoor.. Maar jij durft het en doet het!

    echt fantastisch allemaal! kijk uit naar je volgende verhaal en foto’s!

    Groetjes en liefs vanuit Nederland.

    Louise

  10. Leuk om je verhalen te lezen Anneke! Ik zou ontzettend graag weer even komen buurten daar…
    Groeten Tjeerd

  11. hallo nicht,

    Ik lees nooit veel maar jouw verhalen lees ik in 1 keer uit.
    Geweldig hoe jij kan schrijven.
    Kijk nu al uit naar je eerste boek.
    Geniet van je werk en vrije tijd.
    de groetjes uit Putten (ook nog van Rianne)

  12. Hai Anneke,

    Goh, was je verhaal lang??? Je schrijft zo makkelijk leesbaar, dat het
    van mij nog wel wat langer had mogen zijn, zeker omdat je zulke
    leuke ervaringen opdoet.
    Gelukkig is er weer genoeg te doen voor je, want het lijkt me idd maar niets als het zo erg stil is.

    Heel veel succes met alles wat je nog gaat doen daar!

    Groetjes Maddy

  13. Hoi Anneke ‘

    Ik vond het al heel wat dat jij klein lief meisje helemaal alleen naar dat verre land ging, maar ik krijg steeds meer respect voor je.

    Groetjes Jan

  14. hallo Anneke

    bedankt voor je berichtje het is altijd weer leuk

    om iets van je te lezen over je ervaringen

    want je maak wel heel veel mee

    Gods zegen op je werk in Afrika

    groetjes van de oosterwijkjes

    groetjes

  15. Hee Anneke, terwijl hier de herfst is begonnen, de blaadjes kleuren en vallen en de regenbuien gaan en komen, zit jij in je shirtje achter op een motorbike. En dat voor 40000GNF. Wat een geweldig verhaal zeg, die dag dat je naar de watervallen bent gegaan. Het is erg leuk om al je belevenissen te lezen.
    Een heel mooie tijd wens ik je en dat je tot heel veel zegen bent voor de mensen waar je voor zorgt.

    lieve groet,

  16. beste Anneke,

    Wat een belevenissen!!!.Fijn dat je daar zoveel voor de mensen mag betekenen,maar ook soms van een stukje ontspanning mag genieten.
    Dat geef je weer kracht om vol te houden. We wensen je veel sterkte en
    Gods zegen toe bij al je werkzaamheen

    groetjes van de zwijntjes

  17. He Anneke

    Wat fijn om je verhalen te lezen, helemaal niet lang. Geniet van je werk en de omgeving. Je beleeft en ziet veel. Fantastisch dat je dit werk kan doen!
    Succes!
    Groet Inez

  18. Ha Anneke,

    Geweldig om je verhalen te lezen, zo herkenbaar! Geniet van deze mooie tijd die krijgt om je dienstbaar te maken en te genieten van een ander stukje van de wereld en daarbij de mensen en de cultuur om je heen.

    Blijf je volgen hoor, en doe de hartelijke groeten aan de Nederlanders vanavond op de kring 😉 XAnne

  19. Hoi Anneke,

    Helemaal niet erg die lange verhalen. Geweldig dat je zoveel durft te ondernemen. als je iets van het land wil zien, moet je niet bang uitgevallen zijn.

    Fijn dat je al weer wat drukker heb, van niets doen wordt je ook niet vrolijker van. even is leuk, maar werken geeft dan toch meer voldoening.

    Groetjes en God’s zegen in al je mooie werk wat je mag doen.

    Petra

  20. Gerard de Groot

    Wat een prachtig verhaal en wat een geweldige ervaring voor je.
    Heel indrukwekkend. Dat je op een eenvoudige wijze toch veel voor anderen kan betekenen. Wij bidden om de zegen van God en dat je ook een zegen voor anderen mag zijn.

  21. Hanneke Ottervanger

    Hoi An,

    Wat een heerlijk verslag weer om te lezen! Geweldige ervaring om zo door de bushbush te gaan! Leuk dat het nu weer wat drukker is geworden, genoeg te doen voor je! Succes!

    Liefs, Hanneke

  22. Joëlle van Saane

    Hey Anneke,

    Leuk om je verhalen te lezen! Gelukkig dat je nu weer wat drukker hebt op je afdeling! Maar je beleeft echt van alles he! Wat n gedoe, dan is n paar keer overstappen op bus, metro en trein nog niets!
    Van die gehandicaptenvillage klinkt echt wel heftig, hopelijk dat je weer opknappen!
    Geniet er nog van!

    Groetjes, Joëlle

Laat een reactie achter