Over de helft

geplaatst in: Africa Mercy | 11

Ja, is dat echt waar? Ben je al aan het aftellen? Ja, het is echt waar ik ben over de helft. Van de week aan het tellen gegaan en afgelopen nacht was precies de helft. Aan het aftellen? Nee, ik ben nog steeds aan het optellen. Wil nog niet over aftellen nadenken. Nog steeds als ik mensen uitzwaai ben ik blij dat ik nog niet terug hoef. Inmiddels is mijn terug ticket geboekt. Ik hoop 14 juni samen met mijn ouders van Las Palmas naar Eindhoven te vliegen. Samen met mijn ouders? Ja, samen met mijn ouders. Die hopen voordat de Africa Mercy in Las Palmas aankomt daar te zijn. Om het schip te zien aankomen, mij te zien en te zien waar ik nu woon en werk. Daarna hebben we een klein weekje Las Palmas met elkaar. Maar goed dat duurt dus nog wel even.

Hoe gaat het hier aan boord de afgelopen weken?

Thierno enkele weken na zijn grote operatie

Sinds vorige week zijn de operaties weer gestart, nieuwe artsen en heel veel nieuwe verpleegkundigen aangekomen en konden we weer wat meer bedden bezetten. Vorige week zijn er een paar grote operaties geweest van mensen met tumoren in het gezicht. Gelukkig herstelt tot nu toe iedereen goed. Ik zal er nog even een foto bij doen van Thierno uit mijn blog vol verwachtingEn van wat patiënten die nu op de verschillende afdelingen liggen.
Afgelopen week werd er  ’s nachts om 3 uur een oproep gedaan voor emergency team. Het word dan omgeroepen via de intercom zodat iedereen het kan horen. Ik heb het wel gehoord maar ik sliep zo vast dat ik dacht dat ik het droomde. Gelukkig genoeg mensen die er wel op gereageerd hebben en is er succesvol ’s nachts geopereerd. En de volgende ochtend hoorde ik dus dat het echt was en bleek ik niet de enige te zijn die dacht het gedroomd te hebben. 

Hoe is het op mijn nieuwe afdeling?
Vorige week maandag heb ik meegeholpen met de screeningsdag van de VVF-vrouwen. We werden het begin van de dag al gewaarschuwd dat het een dag zou worden met moeilijke, harde beslissingen. We hadden een aantal vrouwen liggen die heel ver het land in wonen en waarvan er een aantal waren die afgelopen november geopereerd zijn aan boord. Maar bij wie de operatie niet geslaagd was en op deze maandag zouden ze te horen krijgen of ze in aanmerking kwamen voor een vervolgoperatie ja of nee. Vrouwen die al zolang bij ons lagen, zolang liefde en aandacht hebben gekregen waarvan we afscheid moesten nemen. Voor sommige vrouwen is er nog hoop, deze moeten minimaal 6 maanden wachten voordat ze opnieuw geopereerd worden. En anderen konden ingepland worden voor operatie. Er waren ook nieuwe vrouwen gekomen van up-country bij wie het opname gesprek nog gedaan moest worden. Heftig om te horen wat deze vrouwen hebben meegemaakt. Eén had een bevalling van 7 dagen gehad, waarvan 3 dagen thuis en nog 4 dagen in het ziekenhuis. Kindje had het (zoals bij de meeste vrouwen) niet overleeft, man en familie die haar in de steek hadden gelaten en nu hier is ze hier aan boord gekomen, er is hoop voor een nieuwe toekomst. Er is ook een plaatselijke VVF chirurg aan boord die meekijkt/meehelpt met de Amerikaanse chirurg die er is. Het stukje educatie waar Mercy Ships ook aan werkt.

VVF vrouwen haast altijd vrolijk

Afgelopen week hadden ze eerst de meest complexe vrouwen geholpen wat ook op de afdeling weer erg zwaar was omdat er een aantal waren waarbij de arts op de operatietafel besloot om toch niets te kunnen doen. Gelukkig werden we bijgestaan door het geestelijke opvang team. Hoop tranen onder de vrouwen die elkaar zo goed hadden leren kennen en zo met elkaar meeleven. En wat voor toekomst gaan deze vrouwen tegemoet? Wat nemen ze mee van wat ze hier geleerd en ontvangen hebben? Wat krijgen ze terug van de mensen door wie ze verstoten waren? Het is zo mooi om met deze vrouwen te kunnen werken. Ondanks alles zijn ze zo vrolijk, de sfeer op de afdeling is goed. Er word veel gezongen, gedanst en geknuffeld. Ze vermaken zich prima door het maken van armbandjes, breien, haken, knutselen, kleuren. Zo bijzonder om te zien.
Dit weekend arriveert weer een nieuwe VVF chirurg en mag ik maandag weer meehelpen met de screeningsdag voor de nieuwe VVF patiënten. Inmiddels is mijn inwerkperiode voor chargenurse voorbij en mag ik wat diensten zelfstandig chargenurse zijn. Het is zo ongeveer half/half in het rooster. Leuk deze afwisseling in het werk.
Ook hadden we van de week wat kinderen erbij op de afdeling die een staaroperatie moesten ondergaan. Volwassenen worden plaatselijk verdoofd en hoeven dus niet te overnachten. Kinderen krijgen algehele verdoving en moeten daarom een nachtje blijven. Zo mooi om het verschil te zien voor en na de operatie. Deze kinderen die voor de operatie zo goed als blind zijn en na de operatie verwonderd om zich heen kijken. “Dan worden de blinden de ogen geopend’’ Jes. 35:5.

Nog meegeweest met Mercy Ministries?
Ja, ik ben meegeweest met de Jezus film. Twee keer per week gaan er 2 landrovers de stad in en laten de Jezus film zien. Het gaat in samenwerking met lokale kerken. Ik ben 2 weken geleden mee geweest op vrijdagavond. We zijn in de wijk Donka geweest, een wijk van Conakry. De film word gedraaid op een doek die aan de Landrover is geïnstalleerd. Ik weet niet hoe de mensen het wisten, maar in een paar minuten stond de hele weg vol. Tegen de tijd dat alles geïnstalleerd was, was het donker en kon de film starten. Iedereen ging gewoon op de weg zitten, maar het was in de wijk, dus zo druk was het niet. Ik had al snel contact met wat kinderen en iedereen wilde op schoot zitten. Ik had 6 kinderen op schoot en nog een paar om me heen, tegen me aan, een paar die zich verwonderden hoe zacht het haar wat een forté (blanke) kan zijn. Ik werd een keer op m’n schouder getikt door een wat oudere jongen en hij zei iets in het Frans, helaas zo goed is mijn Frans echt niet! Anglais? Ow yes, small, small…your movie is good!
En afgelopen dinsdag mee geweest naar het day care centrum. Kleuren en spelen is altijd leuk. Helaas konden we niet spelen met de toestellen die door Mercy Ships geplaatst zijn. Zwerfhonden hebben deze speelplaats toegeëigend. Eerst moeten er hekken gezet worden voordat het weer geschikt is voor de kinderen.
 

En hoe is het in je cabin?
Vorige week zijn er 2 nieuwe cabin genoten bijgekomen en vanavond komen er nog 2 en dan liggen we vol. Er word aan boord hard gewerkt aan het aircosysteem. We hebben het een aantal weken erg koud gehad en was het 16 graden in de cabin. Sliepen we met 2 dekbedden, niet vreemd voor jullie met de winterse temperaturen maar als je hier bedenkt dat het ’s nachts buiten niet onder de 24 graden komt zou het niet nodig hoeven zijn. Verder zijn we erg blij met de airco. Nu ze ermee bezig zijn staat de airco ook weleens uit en dan is het echt warm/benauwd.
Vorige week zaterdag had ik voor 1 nachtje iemand in het stapelbed boven me liggen. Isabella (NLs meisje van 6 jaar) kwam bij mij logeren. Vanaf het begin hadden we het er al over en nu de cabin steeds voller word moest het er toch een van komen. Afscheid nemen van haar ouders was niet heel makkelijk maar toen ze eenmaal haar kussen rook was ze al in dromenland.
Inmiddels hangt mijn kastdeur vol met kerstkaarten. Wat een stapel was dat zeg, bij het kantoor vroeg iemand of het soms mijn verjaardag was! Bedankt en er zijn er nog meer onderweg. Best leuk dat niet alles in 1x komt. Heb ik nog wat om naar uit te kijken.
 Het word best gezellig zo in de cabin met al die kaarten!

Hoe is het weer?
Het weer is goed hier. Gegarandeerd zon en warme dagen rond de 30 graden. Gelukkig waait er een zacht windje die het aangenaam houd. We verwachten dat de december/januari wind alweer weg is. Het is een tijd wat mistig geweest in de ochtend maar dat is dus voorbij. De zon komt op rond half 7 en gaat onder rond 19uur. Het blijft erg lekker om voor of na een dienst even een duik te nemen in het zwembad en wat zonnestralen op te vangen. Sommigen van jullie bereiden zich voor op schaatstochten en hebben last gehad van de sneeuw of juist genoten van de sneeuwbalgevechten. Hoe leuk jullie dat ook vinden. Absoluut niet jaloers, ik mis koning winter hier echt niet!

Dat waren even wat antwoorden op regelmatig gestelde vragen. Verder hebben we hier op zondag de mogelijkheid om gasten te ontvangen en die mogen dan ook mee blijven eten. Twee weken geleden hebben we dayworker Augustine en zijn familie uitgenodigd. Omdat we met hem naar Sierra Leone waren gereden en we dachten dat het voor zijn gezin wel leuk zou zijn om te zien waar hij en zijn vrouw werken. Het was voor zijn kinderen de eerste keer aan boord van een schip. Ze keken hun ogen uit. Zo groot, zo ruim, zoveel mensen, voor het eerst westers eten, je kon duidelijk merken dat ze het niet erg lekker vonden. En afgelopen zondag dayworker Joseph met zijn vrouw en 2 kinderen. Ook deze vonden het erg leuk om te zien waar Joseph naar toe gaat als hij het over zijn werk heeft. Toch moeilijk om er een voorstelling van te maken.

Wil jij een voorstelling hebben over het werk hier aan boord en daarbuiten? Eind vorig jaar is er een Belgisch mediateam aan boord geweest en hebben in 2 uitzendingen bij het programma Terzake aandacht besteed aan Mercy Ships. Hierbij de link: http://www.canvas.be/programmas/terzake/server1-4f4f0310%3A13bae8811da%3A-6908# kijk onderin bij ‘alle afleveringen’ bij aflevering 3, 3 januari, vanaf 32e minuut en aflevering 4, 4 januari vanaf 29e minuut.

Als de link niet werkt ga dan naar www.canvas.be, programma’s, Terzake, donderdag 3 jan, 32e minuut en vrijdag 4 januari 29e minuut. Echt de moeite waard, veel kijkplezier!

Lieve mensen, bedankt weer dat ik mijn ervaringen met jullie kon delen. Bedankt voor degene die meeleven op welke manier dan ook. Bedankt voor gebeden, kaarten, emails, chatgesprekken en donaties. Elke maand weer een verrassing hoeveel ik zelf bij moet betalen en dat lijkt elke maand minder te worden. Hartelijk dank! 

Hieronder wat foto’s. Ik hoop niet dat sommige al te schokkend zijn.

11 Antwoorden

  1. Bert en Lianne

    Eey Anneke,

    Wat een indrukwekkend verhaal en foto’s. Veel zegen in je werkzaamheden toegewenst, ook als moeilijke beslissingen rondom patiënten worden genomen. Heftig, wat je over sommige patiënten en hun leefomstandigheden schrijft.. en dat familie hen in de steek laat. Dat jullie om hen hen mogen staan en Gods liefde voor hen hierin mogen weerspiegelen.

    Liefs,
    Bert en Lianne

  2. Hej An,

    Nu snap ik waarom je de blog vrijdag niet kon plaatsen…..op de helft!
    Je bent wel precies hoor;-)

    Wat een indrukwekkende foto’s heb je weer zeg!Het moet voor die mensen ook wel héél bijzonder zijn als ze het zelf zien.Maar ook voor jou/jullie is dit mooi om te zien!
    Over het weer hebben we het van de week al uitgebreid gehad dus daar zeg ik NIKS over…haha

    Je hebt weer veel meegemaakt An,de dagen gaan wel erg snel.
    Geniet nog maar van je tweede helft hoor!
    Heel veel sterkte en plezier de komende week en we blijven je volgen hoor!

    Liefs Conny

  3. Annie! Heerlijk die temperaturen bij jou! Lijkt me heerlijk;) Alhoewel sneeuw ook wel weer wat moois heeft. Mooi verhaal weer zeg! Wel heftig die foto’s met mensen die enorme gezwellen hebben.
    Nu pas op de helft….heb het gevoel alsof je al bijna een jaar weg bent;)

    xxxx

  4. He Anneke

    Wat weer een verhalen heb je, ik geniet ervan. Je doet fantastisch werk waar je later met veel plezier op terug kan kijken. Fijn dat je ouders op de kade staan in Las Palmas! Succes en ik kijk uit naar je volgende blog!
    Lieve groet Inez

  5. marja kerklaak

    Hoi lieve Anneke, wat een indrukwekkende verhalen. En wat een geweldig werk doen jullie daar. Ondanks dat je je ouders, familie en vrienden ook zal missen, kan ik me voorstellen dat je niet aan het aftellen bent. Het werk daar en de dankbaarheid en bijdschap van de mensen daar zal je zoveel energie en kracht en voldoening geven. Maar ik denk dat je ouders wel zeker aan het aftellen zijn. Heel veel lieve groetjes vanuit het koude, kille Nederland. Xxxx

  6. Ha anneke,
    Wat een bijzondere dingen maak jij mee zeg!
    Ook heel mooi denk ik. Wat een geweldig werk mogen
    jullie doen en ook zulk dankbaar werk.
    Veel liefs van ons! We kijken uit naar je volgende
    verhalen.
    Rianne

  7. Hey An,

    Wat een indrukwekkend verhaal weer en wat een bijzondere foto’s!
    De tijd gaat snel he, als je het naar je zin hebt….maar gelukkig heb je nog een hele tijd voor je.
    Alleen klagen over de kou, als het 16 graden is, dat kan niet he!!
    Ik lees met jaloezie je verhaal en met name over die heerlijke temperaturen :-)! Wees blij dat je daar zit, haha….maar dat ben je ook!

    Hele mooie tijd nog An, en geniet van deze prachtige periode in je leven!

    Liefs, Han

  8. Hai Anneke,

    Leuk om je verhaal weer te lezen en wat een indrukwekkende foto’s!
    Prachtig om te zien hoe de mensen er heel anders uit zien na de operatie en dat ze daarna weer een normaal leven kunnen leiden!
    Wat een prachtig werk doen jullie daar toch!
    Het zal wel vreemd zijn om af te gaan tellen, maar het zal ook wel erg leuk zijn om je ouders in Las Palmas te ontmoeten en ze alles te kunnen laten zien.

    Groetjes Maddy

  9. Hoi Anneke

    Ook al ben ik heidene, wat zou ik graag zulk werk willen doen prachtig

  10. Hoi Anneke,

    Als ik jou was, zou ik ook nog niet terug tellen. Die tijd komt vanzelf wel!
    Er valt nog een hoop te beleven en te leren. Geweldig om je belevenissen te lezen. Ik zie uit naar je boek ;-), want je bent echt een natuurtalent!

    Petra

  11. Tjonge Anneke, alweer over de helft – wat vliegt de tijd hè als je het naar je zin hebt!! Wat kan je toch prachtig schrijven – heb weer ontzettend genoten van je verhaal. Wat een geweldige missie!! En wat heerlijk dat je ouders je komen onthalen in Las Palmas 😉 – heel dierbaar.

    Lieve groeten,
    Anita, Ro, Viv & Wodka

Laat een reactie achter