Laatste hoofdstuk

geplaatst in: Africa Mercy | 4

Tja en dan ben ik alweer ruim anderhalve week thuis in Nederland na een week vakantie op Gran Canaria. Even voor de duidelijkheid (heb er veel vragen over gehad) Gran Canaria is een eiland en Las Palmas is een stad op Gran Canaria.

Ik zal verder gaan waar ik de vorige keer gestopt was. Die vrijdag waren mijn ouders ook gearriveerd op Gran Canaria.  Zaterdags kwamen ze richting schip en ik zag ze aankomen lopen dus liep vast naar buiten en de trap af hen tegemoet. Na dit weerzien kon ik eindelijk aan iemand van thuis in het echt laten zien waar de laatste 9 maanden mijn ‘thuis’ was. Foto’s en verhalen zijn toch anders, vraag dat maar aan mijn ouders. Ik heb ze zoveel mogelijk van het schip laten zien. Koffie gedronken bij Jan, Elizabeth en Isabella Tuinier, en stuurman Jan liet vol trots de brug, zijn werkdomein, zien. Uiteindelijk kwamen we ook op dek 3 en kon ik het lege, stille  ziekenhuis laten zien en ook mijn cabin. Alle tassen stonden klaar en kon ik van boord. Nee toch nog niet helemaal. Had ’s morgens te horen gekregen dat alles met de immigratiedienst nog niet geregeld was en dat ik maandag terug moest komen om af te stempelen. Geen probleem, mijn ouders hadden toch al op de planning staan om de stad Las Palmas te bezoeken dus konden we dat combineren. Maar zaterdag eerst richting appartement in Puerto Rico. Onderweg langs de supermarkt…tja en dan kom je gelijk in Europa. Velen van jullie zullen ze wel kennen, die mega supermarkten waar personeel met step of rolschaatsen door de winkel gaat. Wat een groot contrast met de markt in Conakry. Daarna naar het appartement, groter en luxer dan geboekt omdat het zwembad van het andere complex in onderhoud was. Een relaxte ontspannen week gehad. Elke dag wel eropuit geweest, de bergen in, het water op en veel dolfijnen gezien, markt, dierenpar met o.a. een roofvogelshow en dolfijnenshow, stad, uiteten, zwembad. En die maandag dus even terug geweest naar de Africa Mercy om te stempelen en definitief uit te schrijven. Afscheid genomen van de mensen die ik op dat moment kon vinden en liep ik voor het laatst de trap af. Einde van de periode op de Africa Mercy. Goed om even terug te blikken wat er de gehele periode aan behandelingen zijn uitgevoerd:

  • Oogoperaties: 1617
  • Maxillofacial operaties (operaties in het gezicht): 490
  • Cleftlip operaties: 176
  • Plastische chirugie: 99
  • Algemene chirurgie (liesbreuken en lipomen): 312
  • Orthopedische chirurgie: 116
  • VVF (fistel) chirurgie: 63
  • Tandartsbehandelingen: 45168

Wat hebben we met elkaar toch veel bereikt! We kunnen ongetwijfeld terug kijken op een mooie en gezegende tijd. Al denk je soms als NLer, we kunnen meer doen. We hebben veel gedaan en veel voor al deze mensen mogen betekenen. En niet alleen voor deze patiënten ook voor de caregivers die mee kwamen met een patiënt en voor alle andere mensen die we in Guinee hebben ontmoet.

Vorige week vrijdag dus thuisgekomen. Op de luchthaven in Eindhoven stonden vriendinnen Caroline en Lydia mij op te wachten met een spandoek en een ballon. Thuis hing een Mercy Ships vlag uit, een spandoek van een collega, en nog slingers en ballonnen met welkom thuis. Warm welkom. Zaterdag hadden mijn ouders een feestje voor mij georganiseerd en veel mensen uitgenodigd. Dus binnen een dag had ik alweer veel mensen gezien en snel gesproken. Daan, Debora en Anna kwamen vorige week woensdag voor een week over uit Roemenië. Dat was erg gezellig, mijn kleine nichtje sliep bij mij op de kamer, dat betekende niet bepaald uitslapen…maar wel gezellig als ze dan ’s morgens vroeg nog even bij je in bed komt. Vandaag zijn ze weer naar huis gegaan.

En nu? Vanaf volgende week maandag weer aan de slag in het IJsselland ziekenhuis, op m’n oude en vertrouwde afdeling. Kijken of ik weer kan wennen aan het NLse ritme, de NLse patiënten en NLse manier van werken.

Trouwe (en minder trouwe) lezers, familie, vrienden, collega’s en overige bekenden ik wil jullie allemaal bedanken voor alle steun, emails, reacties, kaarten, gebeden, donaties enz. tijdens mijn verblijf op de Africa Mercy. Dit zal dan het laatste hoofdstuk van mijn ‘boek’ zijn! Het kostte vaak wel wat tijd, maar ik heb geprobeerd jullie zo goed mogelijk op de hoogte te houden van mijn ervaringen en bezigheden. Ik hoop dat jullie op deze manier iets hebben meegekregen wat er zich kan afspelen ergens anders op de wereld en wat stichting Mercy Ships doet.

Nogmaals bedankt voor alles!

 

4 Antwoorden

  1. Hè Anneke!

    Heb altijd met veel plezier al je verhalen gelezen, jammer dat ik je niet meer zie! We wisselen elkaar precies af haha.
    Succes weer met het wennen in nl en op de afdeling!!

    Xx

  2. Ha An,
    Fijn dat je weer thuis bent!Het went ook wel weer snel denk ik.
    Jij ook bedankt dat je ons 9 maanden mee hebt genomen in je dagelijks leven op en rond je mooie en bijzondere werk op de AFM.We hebben genoten van de leuke maar ook indrukwekkende verhalen.

    Heel veel succes volgende week bij het oppakken van je werk in het ziekenhuis !

    Groetjes Conny

  3. Het is heel anders om het te lezen nu ik weet dat je weer in NL bent. Je kan terugkijken op een indrukwekkende/ gezegende/ leerzame/ leuke/ gezellige/ enz. enz. periode. Wat hebben jullie daar veel kunnen doen voor de mensen! En ook gelijk kunnen genieten van de toch wel vele uitstapjes!

    Ann blij dat je weer terug bent!

    Liefs, Karen

  4. Super leuk an! Tot maandag

Geef een ractie op Conny Rook Reactie annuleren