Gestart!

geplaatst in: Africa Mercy | 13

Mijn eerste werkdiensten zitten erop! Wat is het goed om weer terug te zijn! Er is nauwelijks iets veranderd en dat maakt het werken erg makkelijk. Al werd ik de eerste 2 diensten nog wel aan iemand gekoppeld.

Zoals ik in mijn eerste blog verteld had werk ik op de VVF afdeling waar momenteel vrouwen opgenomen zijn die fistels hebben door een moeilijke bevalling. In Benin zijn er minder van deze vrouwen dan gedacht of minder gevonden omdat ze zo afgezonderd leven, afgelopen maandag is de laatste VVF operatie gedaan. Maar we hebben nog wel t/m volgende week de chirurg aan boord dus dat betekent niet dat we gaan stil zitten. De B afdeling word nu ‘womens health care’ genoemd. Dat houd in dat er nu ook vrouwen met vleesbomen of andere gynaecologische problemen geholpen worden. Dat houd iets andere werkzaamheden in. Oa buikwonden (ook VAC-therapie collega’s) en over het algemeen kunnen deze vrouwen sneller naar huis dan de VVF vrouwen. De leeftijd ligt momenteel tussen de 10 en 60 jaar. De sfeer op de afdeling is erg ontspannen en er ontstaan ook wel grappige situaties. Zo spreekt 1 patiënt een taal die niet veel vertalers spreken, maar gelukkig is er een andere patiënt die haar taalt ook spreekt en ook Fon wat alle vertalers spreken. Dus het gaat van patiënt naar patiënt naar vertaler naar de zuster . En op de omgekeerde wijze ook weer terug. Maar ik heb ook een paar avonden gezorgd voor een jongedame uit Liberia en zij spreekt Engels, dus dan heb ik geen vertaler nodig. De dagwerkers/vertalers zijn harde werkers en nemen ook veel taken van ons over. Mooi om te zien hoe deze mensen zich inzetten voor hun eigen land.

Inmiddels ook iets meer het schip af geweest. Dat gaat hier niet zo heel makkelijk als andere keren. Omdat dit echt een drukke en chaotische haven is mogen we niet lopen in de haven. Dat houd in dat als je niet met een auto van Mercy Ships meerijd je altijd met een busje naar de uitgang van de haven moet en dus ook weer terug naar het schip gebracht moet worden. Continue rijd de shuttle tussen het schip en de in/uitgang van de haven. Dat betekent soms wel even wachten, maar is wel veilig en nodig.

Mercy Ships heeft projecten in de stad Mercy Ministries genoemd. Meestal een wekelijks terugkerend bezoek aan weeshuis/school/gevangenis enz. Als je hiermee naar toe wil kun je je ervoor inschrijven. Inmiddels meegeweest naar een weeshuis. Hier mochten geen foto’s gemaakt worden omdat de kinderen ook voor adoptie kunnen worden aangemeld. De jongste kinderen zaten buiten op een matje omringd door speelgoed. Leeftijd schat ik tussen 6 maanden en 2 jaar. Er was weinig interactie met de kinderen, triest om de troosteloze blikken te zien en dat er haast geen respons is. Geen lach of andere reactie. We kregen aan het einde nog een rond leiding. In totaal 2 slecht onderhouden slaapzalen, leefruimte en een keuken.
Ook naar de dovenschool geweest. Hier veel meer interacties ondanks dat je niet met ze kunt praten. Maar met handen en voeten kom je een heel eind. Er werd een Bijbelverhaal verteld en door de leraar vertaald in gebarentaal. En ondertussen moesten wij het uitbeelden, hierna was er een knutselwerkje nav het verhaal. En aan het einde mocht er nog vrij gespeeld worden. 4 op een rij is erg populair, ook touwtje springen en bal gooien.
En ik ben ook nog naar het HOPE (HOstpital Patiënt Extension) centrum geweest. Hier verblijven patiënten die wachten op operatie of nog herstellende zijn na operatie en nog af en toe voor bijv. wondcontrole naar het schip moeten komen maar te ver weg wonen om al naar huis te gaan. Hier gaat het vooral om interactie en aandacht geven. De dagen daar zijn erg lang. Ook hier werd een verhaal verteld en uitgebeeld, hierna werd er gekleurd. Het blijft bijzonder om te zien hoe graag de volwassenen willen kleuren en dat jong volwassenen soms nog geen idee hebben wat binnen de lijntjes kleuren is.

Afgelopen zaterdag was ik vrij. Ben toen naar de markt geweest, weer heerlijk aan het afdingen geweest. En ‘s middags naar een veilig strand geweest. Veel stranden zijn hier niet veilig om in te zwemmen. Omdat het erg steil afloopt, de golven hoog zijn en de stroming erg gevaarlijk is. Maar dit strand ligt zo dat je hier gewoon kunt zwemmen en afkoelen.

Zondag weer naar een lokale kerkdienst geweest en ’s middags de buurt rondom de haven al lopend verkend. Dan krijg je meer een beeld van de stad dan dat je er alleen doorheen sjeest met de Mercy Ships Jeeps.
En toen ik daarna weer de trap naar de gangway opliep gingen mijn gedachten even naar de traptreden…(de helft van de trap was namelijk afgezet omdat er een nieuwe beschermlaag opgegaan was)hoeveel mensen die trap al betreden hebben. En dan niet die duizenden vrijwilligers die hier werken of gewerkt hebben. Maar juist alle patiënten  die ook via deze trap binnen komen om geholpen te kunnen worden. Hoe mensen hoopvol  de trap opgaan en later ook weer veranderd aflopen. Op naar een toekomst, een nieuwe toekomst, anders dan ze binnen gingen.

Gisteren ben ik naar Quidah geweest met een groepje. Dat is een havenstadje op ongeveer 1uur rijden vanaf het schip. We werden door gids met chauffeur opgehaald bij de haven. De gids nam zijn taak serieus en tijdens de rit werden we op de hoogte gebracht van het hele corrupte politieke systeem.
Door de gunstige ligging van Quidah was het vroeger een belangrijke plek voor slavenhandel. Er is nog één fort overgebleven en dat is nu een museum, daar zijn we gestart. Er werd het eea verteld over de geschiedenis. Af en toe keken we elkaar wel aan want Voodoo is een religie die hier nog veel voorkomt. Ze doen aan voorouderverering, offerrituelen en geloven in verschillende geesten.
Na het museum hebben we de route gereden die de slaven moesten lopen naar de haven. Onderweg bij verschillende monumenten gestopt en kregen we uitleg. De route eindigde bij de ‘Door of No return’. Een grote poort waar alle slaven onderdoor zijn gegaan (voor zover ze de route overleefd hadden) voordat ze aan boord gingen. Vreselijk maar wel goed om dit deel van de geschiedenis gezien te hebben. We liepen nog een stukje over het strand en voordat we weer richting boord gingen hebben we nog even in een hutje kokosnoot gedronken.

In tegenstelling tot in NL werk ik hier onregelmatige diensten. Deze week alleen maar avonden en nachten! Nachtdiensten start ik komende nacht mee samen met een andere NLse Maar…vanaf volgende week krijg ik tijdelijk een andere job. Voor in ieder geval 2 weken. Het screeningsteam helpen met de screening. Wat het precies in gaat houden zal ik in mijn volgende blog vertellen wat ik wel weet is dat het alleen maar dagdiensten zullen zijn.

 

Ow ja…en voor de geinteresseerden: Vanaf afgelopen vrijdagavond is National Geographic een serie van totaal 8 afleveringen gestart over Mercy Ships. Genaamd Surgery Ship. Dus als je de mogelijkheid heb: kijk de komende vrijdagavonden om 21u National Geographic en zie meer van het werk van Mercy Ships. De beelden zijn opgenomen de eerste 4 maanden dat het schip hier in Benin lag.

 

13 Antwoorden

  1. Hey Ann!

    Heb geen facebook meer, dus moest even op een andere manier aan je blog komen. Even de hulp van Karen ingeschakeld. Heb wat dat betreft echt 2 linkerhanden?
    Weer erg goed om je verhalen te lezen! Een kleine impressie van wat je daar allemaal tegenkomt! Mooie maar ook trieste verhalen(weeshuis)!
    We gaan zeker naar de documentaire kijken!

    Het allerbeste!

  2. Fijn An om je verhaal weer te lezen en te zien dat je het weer naar je zin heb!
    Succes met je nieuwe taak,ben benieuwd!

    Groetjes van ons

  3. Gaaf An, leuk om te lezen!

  4. Onwijs gaaf An!!!

  5. Heej Ann!

    Wat leuk om je belevenissen te lezen…
    Grappig dat je daar ook met VAC pompen werkt! Je hebt al veel gezien en gedaan in de afgelopen week zeg, wat goed!
    Benieuwd naar je volgende verhaal en je nieuwe functie..

    Succes met je late diensten en n8!
    Xx Eef

  6. Ha Anneke, wat een prachtig verhaal weer!
    Veel zegen toegewenst in het mooie werk wat je mag doen!

  7. Hoi Anneke,
    Leuk om je verhalen weer te lezen! Dat ze die VACpompen op voorraad hebben joh, als ze die OK’s niet vaak doen! Geniet van je tijd daar en sycces met werken. Ik ben zelf inmiddels ook bezig met het screeningstraject en hoop volgend jaar ook mijn steentje bij te dragen 😉
    Succes met je nachtdiensten!
    Helene

  8. Ha Anneke,
    Heerlijk om weer een verhaal van jou te kunnen lezen.
    Je schrijft het zo op, dat het verhaal me meteen pakt en ik zo meegesleept word in jouw leven daar.
    Dat doe je goed!
    Geniet van al het moois wat je doen mag daar.
    Groetjes, Marijke

  9. Hi Anneke,

    Leuk om te lezen! Veel success met je werk daar en heb een mooie tijd. Ben wel nieuwsgierig naar die documentaire, zal eens kijken 🙂

    groetjes,
    Wilke

  10. Hee Ann,

    Fijn om weer wat van je te horen. Als je dit dan zo leest, zou eigenlijk elke Nederlandse pleeg daar eens een kijkje moeten nemen. Wat bijzonder allemaal. En wat tof dat je je VAC therapy skills kan laten zien.

    Die onregelmatige diensten komen goed uit joh, kan je vast oefenen voor als je naar B3 gaat. 😉

    Ben benieuwd wat je volgende job uithoud.

    Succes en veel liefs, Vera

  11. Super Ann om weer wat van je te horen. Echt bizar dat het zo’n verschil is met Nederland! Maar dat maakt het lezen van de verhalen extra leuk! Ik ben benieuwd wat je bij de screening kan betekenen!

    Morgen weer een dagje uit met je auto!

    Groetjes!

  12. Wat heb je al weer lekker veel gedaan Anneke! En wat mooi om te lezen je ervaringen op de ward! Wat een jonge meiden soms ook…
    Grappig wat je bechrijft over die vertaal ervaringen!
    Weer even lekker he die regelmaat 😉

    Veel suc6 met je nachten en de screenig straks!

    Liefs Irene

  13. Sonja op den Brouw

    Leuk om te lezen allemaal Ann! Zo te horen heb je t naar je zin.. pittig weer die nachtdiensten doen 😉 Kan je t hier ook weer gaan doen :P!
    Ben benieuwd naar je volgende verhalen en ik hoop de afleveringen te gaan kijken! Succes met alles! Xx Son

Laat een reactie achter