Afscheid genomen en weer thuis

geplaatst in: Africa Mercy, Nederland | 7

Toch wel weer een apart gevoel zo’n laatste week aan boord. Laatste diensten werken, laatste keer naar de markt, laatste keer naar het strand, laatste keer met Mercy Ministrie mee, nog ff dit, nog ff dat…afscheid nemen van collega’s, dayworkers, patiënten en andere crew.

Koningsdag bij ambassadeur

Maar wel een mooie laatste week gehad. Koningsdag hebben we aan boord niet veel aandacht aan geschonken. Wel vrijdagavond. We waren als NLers uitgenodigd om koningsdag bij de Nederlandse ambassadeur te vieren. Met 3 volle auto’s gingen we op pad. We kregen allemaal een oranje handwaaier voor een verfrissend windje. Onder het genot van een drankje kregen we veel NLse hapjes aangeboden zoals: bitterballen, rookworst, haring met ui, toastjes met hartig, blokjes kaas, toastjes met hagelslag, schaal drop. Totaal waren er zo’n 300 mensen, een gezellige drukte!

Jan van den Bosch is ook een paar dagen aan boord geweest. Hij zit in het bestuur van MercyShips Nederland en is presentator. Heeft o.a. Tineke en mij ruim een jaar geleden geïnterviewd over MercyShips. We kregen als NLers een lunch van hem aangeboden.

 

Weeshuis

 

Zaterdagochtend met Mercy Ministrie meegeweest naar een weeshuis voor meisjes tussen 5 en 15 jaar. We hebben gezongen, een Bijbelverhaal verteld met een bijpassend werkje en spelletjes gedaan. De tijd vloog om zo gezellig was het. Het zijn serieuze en fanatieke meiden. Tijdens spelletjes doen werd ik meegesleurd om een puzzel te maken en dat konden ze goed! Ze waren snel klaar…ondertussen probeerde iemand m’n haar te vlechten. Aan het eind kregen we nog een rondleiding. Drie slaapkamers in totaal, twee doucheruimtes en buiten word er gekookt. Vaak rijst of maispap en ze proberen regelmatig groente te eten. We werden uitgezwaaid door het vrolijke stel.

 

 

 

Bouba met zijn vader

Afgelopen week heb ik 2 diensten op de D afdeling gewerkt. Dat is de afdeling waar vooral de gezichtsaandoeningen verpleegd worden. Ik mocht daar Bouba opnemen. Een jongetje van 3 jaar oud met een gespleten gehemelte en gespleten lip. Hij kwam erg stil er verlegen de afdeling op. Huilde bij de eerste bellen van bellenblaas en bleef bij zijn vader op schoot zitten. Hij zag zijn buurjongen lachen om de bellenblaas en dat hij de bellen probeerde kapot te maken. Na een tijdje kwam hij aarzelend met een bellenblaas flesje en toen was het ijs gebroken. Bijna de hele avond rende hij de zaal rond vroeg om zoveel aandacht als dat hij kon krijgen en viel vermoeid in slaap om de volgende dag zijn operatie te kunnen krijgen. Dat is goed verlopen. Eerst een paar dagen sondevoeding gehad en daarna wilde/durfde hij niet te eten. Vader vond de sondevoeding ook wel makkelijk, geen discussie over eten enz. Maar toen hij hoorde dat Bouba pas het ziekenhuis uit mocht als hij kon laten zien goed te kunnen eten veranderde dat. Inmiddels is Bouba in het HopeCenter omdat ze op 16u rijden afstand van het schip wonen. Dan hoeft hij pas naar huis als de hechtingen eruit zijn gehaald en niet telkens heen en weer te reizen.
Mijn laatste dagdiensten waren op mijn eigen B afdeling: gemengde specialismen. Van (oudere) mannen met liesbreuken tot een meisje van 9 maanden met een gespleten lip. Ook een meisje met een tumor aan de rechterkant van haar gezicht wat niet geopereerd kan worden. Ze word wel behandeld om de tumor mogelijk te laten slinken met antibiotica injecties en radiotherapie injecties. De bedoeling is totaal 4 keer en dit was de derde keer. Haar moeder was erg teleurgesteld dat er nog geen resultaat zichtbaar was. Via de vertalers is haar meerdere keren uitgelegd dat resultaat niet gelijk zichtbaar is en dat het tijd nodig heeft. Toch schijnt ze elke keer weer te vragen waarom de tumor er nog zit. Ook wel begrijpelijk ze wil zo graag haar dochtertje zien zonder tumor. Maar er is haar verteld dat dat niet zal gebeuren, met de injecties word geprobeerd het iets te laten slinken en groei tegen te gaan. Verder een vrolijk kind die het leuk vind met ballonnen, bellenblaas en blokken te spelen.
’s Middags op deck 7 blijft een gezellig uurtje. Kinderen die rondfietsen of in trekkarren getrokken worden, ouderen genieten van het buiten zijn, hebben bereik met hun telefoon en bellen, of doen gezellig een spelletje aan één van de tafels. Iedereen van de bemanning is welkom om met de patiënten tijd door te brengen. Sommige komen met knutselwerkjes voor de patiënten of komen een spelletje meespelen.

Op een vrije dag ben ik meegegaan met het tandartsenteam naar de dental clinic in de stad. Ik mocht met Saulo (een Peruaanse tandarts) meelopen. Hij heeft veel ervaring dus alle moeilijke gevallen kwamen naar hem toe. En dan gaat het voornamelijk over het verwijderen van kiezen en/of tanden omdat eronder een groot abces zit. Ik mocht ook af en toe zijn assistente zijn. Dus zuigen en soms ook spoelen. Maar tegen al dat bloed en viezigheid kon ik niet zo goed. Ben totaal drie keer bijna flauwgevallen. Ook gehad dat ik samen met de tandarts assistente moest helpen om mond open te houden. Het was een leerzame dag en goed om dit werkgebied van Mercy Ships te hebben gezien.

Donderdag genoten van een vrije dag en naar het strand geweest. Het was een perfecte dag. Het was namelijk bewolkt. Daardoor was het zand goed beloopbaar en gaat verbranden iets minder snel. Einde van de middag begonnen met m’n tas inpakken en ’s avonds met meiden ergens wat gedronken. Vrijdag nadat ik had uitgeslapen met een vriendin een verse wafel gegeten in het café daarna m’n tas verder ingepakt, de hut gezogen en rondom mijn bed schoongemaakt. ’s Middags hier en daar nog wat staan kletsen, naar de afdeling geweest om afscheid van collega’s en dayworkers te nemen, alle papierwerk afgerond, nog ff bij het zwembad gezeten, vroeg gegeten en rond half 6 werden we naar de luchthaven gebracht na afscheid genomen te hebben van mensen die ons kwamen uitzwaaien. Totaal 5 MercyShippers in het vliegtuig. Er was vertraging bij vertrek van het vliegtuig vanuit Brussel maar dat hebben ze op schema gemaakt door de tussenstop in Ivoorkust te laten vervallen en rechtstreeks naar Benin te komen en vanuit Benin zouden we ook al een tussenlanding maken in Ivoorkust en omdat de vlucht niet vol zat konden deze mensen er daar alsnog uit. We hadden een goede vlucht en veel ruimte. Het vliegtuig zat niet vol dus dan kun je net wat lekkerder zitten beetje liggen. Slapen kan ik helaas nog steeds niet in een vliegtuig dus erg uitgerust kwam ik er vanmorgen om 6u niet uit. Mijn vader stond me op te wachten en rond kwart over 8 was ik weer in Krimpen. Even een kopje thee bij m’n ouders gedronken en toen naar m’n huis gegaan om daar even een paar uurtjes te slapen. Zo raar om binnen zo’n korte tijd in totaal 2 verschillende en vertrouwde werelden te zijn. Aan boord voelt het goed en vertrouwd en daar heb je eigenlijk weinig zin om naar huis te gaan. En eenmaal thuis voelt dat ook weer vertrouwd en goed. Natuurlijk ga ik het schip missen…maar ik kijk ook uit om weer in m’n ‘eigen’ ziekenhuis aan de slag te gaan en te gaan starten met de oncologie opleiding.

Bedankt voor jullie meeleven, gebeden, berichten, donaties ed. Ik kan weer terugkijken op een mooie periode aan boord van de Africa Mercy. En heb voor mijn gevoel nog geen afscheid voor altijd genomen…ik hou de optie open om in de toekomst nog een keer te gaan.

 

Aan boord word nu toegewerkt naar de vaart. Er word totaal nog 2 weken geopereerd en het ziekenhuis is nog 3 weken open. Begin juni varen ze naar Las Palmas voor onderhoud. Stel dat je je vakantie hier viert en je bent er 29 of 30 juli pak dan je kans om een rondleiding op dit unieke schip te krijgen! Na de onderhoudsperiode varen ze in augustus naar Cameroon voor een volgende fieldservice van 10 maanden.

En vergeet de vrijdagavonden niet! Nog 2 afleveringen te gaan. Afgelopen vrijdag was er geen Surgery Ship uitzending door bevrijdingsdag. De volgende 2 afleveringen zijn 12 en 19 mei om 21.00uur op National Geografic.

 

 

7 Antwoorden

  1. Anneke, wat zul je een dubbel gevoel hebben, om weer thuis te zijn, terwijl je je daar ook zo thuis voelt!
    Gelukkig ligt hier ook weer een mooie uitdaging op je te wachten en kun je terug kijken op weer een paar prachtweken!

  2. Mooi om te lezen Ann. In korte tijd heb je heel wat kunnen betekenen voor anderen. En wat een belevenissen. Hoop gauw in live al je verhalen te horen. Liefs…

  3. Mooi om je verhalen te lezen! Welkom thuis weer!

  4. Wat is de tijd snel gegaan An…mooi om al je verhalen te lezen en fijn om te weten dat je weer veilig thuis bent! Woensdag sta je alweer met een smiley achter je naam op het bord, alsof je niet bent weg geweest. Hoop dat je lekker kan nagenieten, uitrusten en klaar bent voor een nieuwe uitdaging. Tot snel!

  5. Mooi…..Anneke!

  6. Ha Ann,

    Grappig om dit stukje te lezen terwijl ik je al weer thuis gezien heb. Het is zo bijzonder dat als je iemand weer in zijn eigen omgeving ziet dat het alweer bijna lijkt of je niet weg geweest bent! Goed om te lezen dat je je de laatste weken aan boord zeker niet verveeld hebt! Het blijft echt super mooi werk!

    En ik ga je auto zeker missen;)

    Liefs!

  7. Corrie Zwijjnenburg

    Anneke,fijn dat je weer een goede tijd heb gehad daar en met volle inzet de mensen heb mogen verplegen maar ook in je vrije tijd iets heb mogen zien van het land en de cultuur waarin ze leven. Dankbaar dat je weer thuis ben ,rust lekker uit en sterkte met je opleiding oncologie.

Laat een reactie achter