Einde is in zicht…

geplaatst in: Africa Mercy | 11

Het wachten voor een groot aantal plastische patiënten is voorbij. De afgelopen week waren er een aantal die het ziekenhuis mochten verlaten. Veel van hen komen nog wel regelmatig naar de poli afspraak welke in een tent op het dok is. Dus als ze dan buiten zitten te wachten en je loopt langs moet je wel ff gedag zeggen, een high-five of een knuffel geven. Maar het einde van hun periode van behandeling is in zicht. Op naar de toekomst, vergrootte kansen om deel te kunnen nemen in de maatschappij, een paar weken aan boord kan zo veel verschil maken voor hen, hun ouders en de omgeving waar ze vandaan komen.

Ik deel nog een verhaal van een plastische patiënt Drissa:

Drissa na de operatie
Drissa voor zijn operatie

Drissa is 3 jaar als hij door hete olie een huidverbranding in zijn nek oploopt. Hij is hiervoor niet behandeld en daardoor beperkt in zijn bewegingen van zijn hoofd.
Aan boord is hij hieraan geopereerd door huidtransplantatie van zijn bovenbeen naar zijn hals.
Een vrolijke 9-jarige knul welke altijd je naam roept, een knuffel wil en graag een spelletje speelt.
Helaas is zijn wond geïnfecteerd en blijft hij nog wat langer in het ziekenhuis. Zijn vader is bij hem als verzorger en ik lees in zijn status dat hij 18 broers en zussen heeft. Zijn vader is één van de vele moslimmannen die meer dan één vrouw heeft.

 

Kindia

Vorige keer vertelde ik dat ik een weekend naar Kindia zou gaan. We hebben hiervoor een auto kunnen huren en waren dus niet afhankelijk van taxi’s en chauffeurs. Nadat we getankt hadden en boodschappen hadden gedaan konden we de stad uit. Hierna was het al snel te merken dat de wegen slecht zijn. Heel veel kuilen en hobbels en dat is dan de snelweg! Maar het werd allemaal nog erger. Onze eerste bestemming was het agriculture project van Mercy Ships. Hiervoor moesten we de verharde weg af. Dat zou geen probleem hoeven zijn maar dat was het wel een beetje voor onze laag liggende Mazda. Regelmatig schaafde de onderkant van de auto over de weg. Soms stapten we uit omdat we dachten dat we dan iets hoger zouden liggen. We bereikten onze bestemming. (even voor jullie beeld over 11km deden we meer dan een uur) We kregen een rondleiding bij het project. Hier word aan lokale mensen geleerd hoe je het beste fruit en groente kunt verbouwen, hoe compost te maken en te gebruiken en er worden konijnen gefokt. We proefden een verse sapjes en kregen een paar ananassen mee. Toen moesten we weer terug richting de verharde ‘snel’weg. Drie uur later dan we eigenlijk van plan waren kwamen we aan bij Marijke, de NLse vrouw waar we mochten overnachten. We gingen met haar uiteten en gingen redelijk op tijd naar bed. Helaas was er die nacht geen stroom en sliepen we slecht doordat het zo warm was. ’s Morgens even douchen zat er ook niet in want er zat te weinig kracht op het water voor een douche dus dat werd met een bakje poedelen. Na een verse stokbrood als ontbijt gingen we met Marijke naar de plaatselijke markt.

’s Middags mochten we haar 4×4 Suzuki lenen om naar de watervallen te gaan. Heel wat beter dan onze Mazda. Hier hebben we heerlijk gezwommen, haren gewassen, gepicknickt en relaxt gedaan. ’s Avonds ergens wat gegeten en hierna met een wijntje op de veranda zitten kletsen. De volgende ochtend vertrokken we ’s morgens alweer richting Conakry om de drukte in de stad zoveel mogelijk voor te zijn. Maar helaas…na ongeveer een uur rijden roken we een vreemde geur en kwam er rook onder onze motorkap vandaan…auto aan de kant en kijken wat het probleem is. Al snel stopten er mensen om te helpen en de V-snaar bleek geknapt te zijn. Een motortaxi wist wel een monteur en ging deze halen. Deze kwam eerst kijken…toen na 30 min terug met een verkeerde maat…toen weer na 30 min terug met 2 maten: allebei niet goed…en uiteindelijk kwam hij terug met de goede maat! Ondertussen zaten zij langs de weg, op een picknickkleed onder een boom rustig te wachten. Na 3 ½ uur en 150.000 Guinea Franc (=minder dan 15 euro) armer konden we weer verder. Helaas was het druk in de stad en kwam er hebben we alles bij elkaar 8uur gedaan over 130km!

 

Afgelopen weekend was ik vrij en zaterdag ben ik naar Dubreka geweest. Daar is een waterval…maar door het droog seizoen stond deze droog. 6,5 jaar geleden heb ik deze waterval ook bezocht zie hier hoe deze er ook uit kan zien. Wel een mooie trip door Afrika. Ik blijf me verbazen van alles wat ik zie en bedenk me ook hoe heerlijk het volgende week zal zijn om weer gewone wegen te hebben, zelf te kunnen rijden, het opgeruimd en netjes is op straat, gewoon door kunnen rijden zonder dat trucks of politieagenten de weg ‘zomaar’ blokkeren…Gisteren ben ik (voor de laatste keer) in het Hope Center geweest. Afscheid genomen van de oud patiënten, ze hielden me vast want ik mocht niet weggaan!

 

 

 

Het einde van deze periode aan boord is alweer in zicht. Vrijdagavond laat ik Guinea weer achter me. Vandaag werk ik een dienst in de tent op het dok om de poliklinische patiënten te zien. Daarna nog 3 dagdiensten werken. Vorige week is er gestart met algemene chirurgie voor kinderen op de A-afdeling. Even wat anders dan de volwassenen. Wel gaat het om dezelfde soort operaties: liesbreuken, lipomen, navelbreuken. Het verschil is vooral dat kinderen meer aandacht vragen, vermaakt willen worden, spelletjes willen doen, ballonnen blazen ed. Maar dat vind deze zuster helemaal niet erg. Deze week is een drukke week voor de algemene chirurgie: een OK met de kinderen en een andere OK met volwassenen.

Ik ga genieten van m’n laatste week en voor de meesten tot snel!

 

11 Antwoorden

  1. Hallo Anneke.
    Heb weer van je verslag genoten.Ik vind het prachtig om jou zo bezig te zien
    hoeveel liefde jij die mensen geeft en terug krijgt.
    Als je weer in het ziekenhuis terug komt doe dan de groeten aan broeder Jan en Evelien
    Ik hoop dat het contact niet verloren gaat.
    Bram de Witte
    Westkapelle
    Zeeland

  2. Ha Anneke, kom ik er net achter dat jij verhalen schrijft, mooi om jou ervaringen te lezen. Hopelijk verlang je ook weer een beetje terug naar het koudere NL. kWens je een goed afscheid van de lieve mensen aan boord en een veilige reis.

  3. Wat mooi om je verhalen weer te lezen.
    Nog een paar mooie dagen toegewenst en we hopen je weer gauw te zien in het ijsselland. Tot snel

  4. Ha Ann,

    Je hebt weer veel beleefd! Heerlijk om de Afrikaanse verhalen te lezen!
    Prachtige foto ook van het mannetje die geholpen is aan zijn nek en schouder. Wat moet het mooi zijn om hem weer goed te kunnen zien bewegen! Zijn toekomst ziet er nu veel beter uit!
    Zo heb je samen met alle hulpverleners weer mooi werk kunnen doen!
    De tijd is omgevlogen! We kijken naar je uit! Goede reis hoor!

  5. Weer genoten van je verhalen en het mooie werk wat je daar gedaan hebt en wat vliegt die tijd toch om geniet nog van je laatste week. 🙋🏻‍♀️🙋🏻‍♀️

  6. Willem en Hanneke

    Ha An! Wat vliegt de tijd voorbij zeg…nu alweer het einde in zicht. Maar wat een mooie momenten weer en wat een belevenissen. Jammer dat het afscheid nu erg dichtbij is, sterkte hiermee! 😢
    Maar eerst nog even dubbel genieten van de laatste momenten in Afrika.

    Hartelijke groeten,
    Fam Ottervanger 😉

  7. corrie zwijnenburg

    Beste Anneke,
    Wat een belevenissen weer. Heel veel sterkte nog de laatste week. Valt niet mee om weer afscheid te nemen van het werk dat je zo lief is. Een hele goede terugreis deze week.
    Hartelijke groeten van de Zwijnenburgjes

  8. MOOI, en nu op de brommer richting IJsselland tot snel 💚💛

  9. Hoi Anneke,

    Wat een ervaringen weer joh.Sommige plaatjes zijn wel herkenbaar wat betreft het echte Afrika!
    Zal lastig voor je worden van iedereen weer afscheid te nemen na zoveel liefdevolle zorg gegeven te hebben.
    Fijne week nog en alvast een goede terug reis en hopelijk tot ziens!

  10. Wat een belevenis allemaal, maar prachtig werk!

  11. Ha Ann,

    Het lijkt wel een verhaal uit een uitzending van de gevaarlijkste wegen van de wereld. Daar schiet het door de conditie van de weg ook nooit op. Gelukkig bleven de afgronden je bespraard! Jou auto doet het overigens nog prima hoor!

    Bizar dat het zo droog is daar!

    Geniet nog van je laatste week. Het is echt super snel gegaan!

Laat een reactie achter